Het allerleukste van dierenportretten maken, vind ik het in de tekening vangen van het karakter van het dier dat ik mag tekenen. Elk dier is anders. Sommigen zijn echte knuffelbeestjes, anderen doen niets liever dan de hele dag spelen. Onze Tommie is én speels én een knuffelbeestje. Hij is dat vrolijke koppie in mijn logo. Zo nu en dan ga ik een leuk verhaal over hem met jullie delen. Maar dan is het wel zo leuk om hem eerst te leren kennen, toch?
Onze Tommie is een bijna 5 jaar oude Golden Retriever, maar eigenlijk lijkt hij nog steeds op een puppy. Hij is dol op balletjes en lekkers en altijd bezig met het maken van plannetjes. Je ziet hem denken en als je hem dan vraagt, “Wat wil je dan?” glimlacht hij van oor tot oor en kijkt hij je uitdagend aan. “Heb ik jullie aandacht? Nou… in dat geval… ik wil wel ballen.” Een andere keer wijst hij met zijn neus naar de plek waar het lekkers wordt bewaard. Dat is op twee verschillende plekken en hij weet precies waar alles ligt. Hoopvol kijken en met je neus wijzen, dan snappen ze het wel.
Met zijn oortjes, pootjes en snuit heeft hij over de jaren heen ook een soort eigen taal ontwikkeld. Om zes uur wijst hij met zijn neus naar de klok om aan te geven dat het etenstijd is, en het maakt dan niet uit of het nou zojuist wintertijd of zomertijd is geworden. Speelt hij met een balletje maar schiet het naar een plek waar hij niet bij kan? Dan roept hij je om te komen en begint hij flink te knorren en brommen. Kom je hem niet helpen, dan komt hij je halen. Dan krijg je een grote frons van hem, en wijst hij je daarna met zijn neus naar de plek waar zijn balletje ligt. “Daar moet je zijn,” zegt hij dan. “Kom nou, pak mijn balletje…”
Soms komt hij dat balletje ook bij je neerleggen. Het is ons dan niet altijd duidelijk of hij wil dat je hem gooit, of dat hij je die cadeau geeft. Het kan allebei. Ook zijn knabbels geeft hij zo nu en dan cadeau, en dan wordt hij heel blij als je doet alsof je ervan nibbelt. Dus ja, als je dan een balletje van je schoot weggooit terwijl die eigenlijk als cadeautje was bedoeld kan hij je onthutst aankijken. “Wat doe je nou?” Voor de zekerheid doen we altijd even alsof we het balletje gooien. Gaat hij er direct achteraan, dan wil hij spelen. Zo niet, dan geven we hem een knuffel of een dikke aai over zijn kop en bedanken we hem voor het mooie cadeautje.
Naast lekkers en balletjes is hij ook dol op knuffelen. Het meest blij is hij als iedereen thuis is. Dan maakt hij een rondje en gaat hij tevreden liggen als hij door iedereen geknuffeld is. Hij vindt het heerlijk om bij mijn man op schoot te zitten. Dat komt nog uit de puppy tijd, maar inmiddels weegt hij heel wat meer, zo’n 36 kilo. Gelukkig is mijn man een kleine twee meter, dus hij past nog steeds. Mijn aanwezigheid in de keuken vindt hij ook altijd heel interessant. Wat ben je aan het doen? Is er ook wat voor mij bij? Hij is dol op appel en tonijn.
Er gaat geen dag voorbij of hij laat ons wel ergens om lachen. Ik kan inmiddels een boek schrijven over de dingen die hij doet of gedaan heeft. We zijn allemaal dol op hem. De tekening in mijn logo is een portret van Tommie. Als ik naar de tekening kijk, kan ik niet anders dan glimlachen.
Vinden jullie het leuk om meer over hem te weten te komen? Houd dan vooral mijn blog in de gaten. Heb je een leuk verhaal over je eigen huisdier dat je zou willen delen? Zet die vooral in de reacties hieronder. Ik kijk uit naar jullie verhalen!
Reactie plaatsen
Reacties